Na een week met veel slecht weer en heel veel zware buien is het nu een stralende zondagmorgen. Een mooie morgen om er met de fiets op uit te gaan. Om ongeveer 7.00 uur vertrek ik. Ik ben van plan om eens te gaan kijken bij het nieuwe vogelobservatiepunt in het Oudeland van Strijen.
De wereld ziet er stralend uit vanmorgen: de zon is al een tijdje op en strooit mooi licht door de bomen, de vogels kwetteren er lustig op los en er staat weinig wind.
Ik fiets eerst door mooie park van Mijnsheerenland en dan naar Westmaas. Ik ga langs het strandje van Westmaas en zie dat er en nieuwe steiger is aangelegd. Dat was wel nodig ook; van de oude waren veel planken weg.

Aan de Munnikenweg ligt een groot stuk land er verwilderd bij. Ik hoor er veel vogelgeluiden in en het roodbruine onkruid steekt mooi af tegen de achtergrond. Ook veel maïs langs deze weg. Ik ga de Ritselaarsdijk op en zie rechts in weer een ander verwilderd stuk veel schapen lopen, maar achter in het weiland zie ik iets anders wits. Ik kijk met de verrekijker, maar kan niet ontdekken wat het is. De ene keer denk ik een menselijk figuur te zien en dan even later denk ik dat het een hele grote zwaan is. Ik kom er niet uit. Op het eind ga ik naar rechts de Zuiddijk op. Aan de dijk zit op een hek een grote roofvogel. Het is geen Buizerd en ik herken hem niet gelijk. Hij blijft heel geduldig zitten en kan hem goed met de verrekijker bekijken en vliegt niet weg. Aan de andere kant van de dijk zie ik het doel van deze ochtend al liggen: het vogelobservatie punt.

Aan de Zuiddijk aan de linkerkant ligt een soort sigareneilandje. Ik denk dat ik er de wielewaal hoor, maar het kan net zo goed een merel zijn geweest.Met vogels herkennen lukt het niet zo deze morgen

Op Cillaarshoek maak ik een paar foto’s van en heel oud winkeltje, waarvan het ons al jaren onduidelijk is of dit winkeltje echt nog open is (ja dus, zie ik later in een film over Cillaarshoek). Ook een mooie foto van de kerk gemaakt.

Dan fiets ik naar het weggentje dat naar het vogelobservatiepunt toe leid. Op het bord zit net een grote buizerd. Als ik te dicht bij kom vliegt ie weg. Het weggentje er naar toe is mooi. Rechts een sloot met daarachter een weiland vol met koeien en links een ruig terrein met veel vogels.
Ik kom aan bij het oude gemaal, omgetoverd tot vogeluitkijkpunt. Het is er schitterend. Ik kijk vanuit het oude gemaal uit op veel water met daaromheen en in tientallen watervogels: o.a futen, zwanen, veel kluten en ganzen. Ik blijf er een tijdje en schrijf wat ik zie op in een schrift dat er ligt. Ik ga weer naar buiten en kijk nog wat rond. Ik loop het pad weer terug naar m’n fiets en kijk nog een keer achterom. Tegen de blauwe lucht zie ik zeven witte vogels glijden op de wind. Ik denk eerst dat het lepelaars zijn, maar ik zie dat het zilverreigers zijn. Een prachtig gezicht. Ik fiets terug naar de weg en zie rechts van me veel vogeltjes wegvliegen. Één vogel blijft zitten. Het is een rietgors.